Sandžačka književnica Šefka Begović Ličina bila je gost Sandžačkog jutra. Njeno pero postalo je glas neispričanih sudbina, ali i živi svjedok ratnog vremena 90-tih godina. Rođena u Sandžaku, počela je pisati istinite priče o hrabrosti, patnji i neugasloj nadi. Njeno djelo „Vrisak krvi“, danas se interpretira širom Evrope kroz recitale, monodrame i pozorišne predstave. Govorila je o tome šta ju je navelo da napiše djelo neispričanih ratnih priča.
“Kad me je brat vodio do Ilidže i uopšte da obiđem Sarajevo, gdje sam vidjela svježe humke naših šehida namezarju Kovači ja sam se tu zaklela da ću sve to zapisati i da ću ostaviti budućim generacijama ne kao motiv za osvetu nego za opomenu”, ističe Šefka Begović Ličina.
Najteže je bilo pisati o susretima s ljudima čije su sudbine preteške da bi stale na papir, a ipak moraju biti ispričane, jer bez njih nema istine, ni pamćenja.
“Ispričali su mi stravične priče. Nijedno pero, kaseta, niti jedan um ne može zamisliti šta se tamo dešavalo. Kad me pitate koja me je priča najviše potresla – nemam pravi odgovor. Sve su me potresle. Ne bih mogla da odvojim niti jednu, jer su sve stravične”, dodaje književnica Begović Ličina.
Svaki Bošnjak, svaki vjernik mora posjetiti Potočare, dodaje ona.
“Mislim da svaki musliman treba da treba da ode u Potočare, da povede svoju djecu ne da bi ih spremao za neku osvetu i mržnju, već za opomenu. Da vide šta može čovjek da napravi prema nevinom narodu, nenaoružanom”, podvlači književnica Šefka.
Sudbine sandžačkih žena kroz istoriju često su bile tihe, nevidljive i nepriznate, a ipak najteže. Upravo iz tih neispričanih života, iz njihove borbe i obespravljenosti, književnica Šefka Begović Ličina godinama crpi svoju inspiraciju.
“U vrijeme kada sam ja bila cura žene su bile uglavnom obespravljene, omalovažavane, posebno one na selu. Bile su radna snaga bez ikakvih prava i ta sudbina teška žena me je ponikla i bila mi je inspiracija da opišem njihove sudbine. Teške su to sudbine koje su skoro nezamislive. Moj roman “Brežđetka” smatraju jednim od najjačih mojih djela je baš opisao sudbinu te žene. Govori o ženi koja je bila pečatirana kao nerotkinja, a na kraju se uspostavi da nije, već da je do njenog supruga. Baš u dvore Kralja Nikole kad sam imala promociju u Baru moderator kaže: “Gospođo, vi ste ovdje podigli sandžačkoj ženi spomenik”, završava Šefka Begović Ličina.
Kroz svoje priče, Šefka Begović Ličina bilježi ono što bi u tišini moglo biti zaboravljeno – živote, stradanja i neugaslu snagu naroda. Njene knjige nisu samo književna djela, već dokument vremena, opomena i spomenik ženama koje su nosile teret istorije na svojim plećima. U njenim riječima živi i bol i dostojanstvo, ali i poruka budućim generacijama: da se pamti, da se poštuje i da se nikada ne ponovi.
The post Šefka Begović Ličina: Pero koje čuva istinu i podiže spomenike ženama Sandžaka first appeared on SANA.
The post Šefka Begović Ličina: Pero koje čuva istinu i podiže spomenike ženama Sandžaka appeared first on SANA.
